Wit geolied eiken: wordt het in het licht geel?

Eiken is van zichzelf geelbruin. In daglicht wordt het langzaam warmer en geler van kleur, het meest in het eerste jaar. Het licht tast in de bovenste laag lignine aan, de stof die de houtvezels bij elkaar houdt, en de zuurstof in de lucht doet mee. Dat gebeurt binnen ook, onder elke afwerking.

Een heldere olie maakt eiken nog warmer. Olie zonder pigment maakt het hout meteen iets donkerder en warmer, zoals hout dat nat is, en sommige olie wordt met de jaren zelf amberkleurig.

Dat het licht de oorzaak is, zie je onder een schaal of een kleed dat lang op dezelfde plek lag: daar blijft het hout lichter. Het geel zit vooral in de bovenste laag. Schuur je het blad, dan komt er weer licht hout tevoorschijn.

Witte olie is olie met wit pigment, een heel fijn wit poeder. De olie trekt in het hout, het pigment blijft in de poriën en op het oppervlak achter. Zo legt het een lichte sluier over het blad die het warme geel van de olie en van het licht dempt.

Het hout eronder verandert nog steeds, maar door het wit zie je het veel minder. Hoe wit het blad wordt, hangt af van hoeveel pigment er in het product zit: van bijna niet te zien tot duidelijk wit.

Witte olie bestaat als gewone olie en als hardwaxolie, olie met was die een dun laagje op het hout vormt. Je onderhoudt het zoals elke geoliede tafel.

Licht, mat en wat koeler dan naturel, alsof het hout net geschuurd is en nog niets heeft gehad. In de open nerf van eiken blijft iets meer wit zitten, waardoor de tekening zacht wit oplicht.

Noesten blijven donker. Op een licht blad vallen ze daardoor meer op, zeker bij rustiek eiken met veel noesten en kleurverschil.

Het past bij een lichte, rustige kamer: een Scandinavische of Japandi eetkamer met lichte vloeren, wit, grijs en zand. Naast een warme, gele vloer kan het kil ogen. Leg een staal naast je vloer en kijk in daglicht en in lamplicht.

Je onderhoudt wit geolied eiken zoals elke geoliede tafel: dagelijks een licht vochtige doek en droogwrijven, en een nieuwe dunne laag zodra water niet meer parelt. Bij dagelijks gebruik is dat met olie elk jaar tot elke twee jaar, met hardwaxolie elke twee tot drie jaar.

Gebruik dan precies dezelfde witte olie als de maker: hetzelfde product, met evenveel wit. Vraag bij je tafel welk product het is en bewaar de naam. Wrijf alles wat niet intrekt droog af, anders blijft er olie met wit op het blad liggen die plakt.

Werk je een plek bij met naturel olie, dan wordt die warmer en geler dan de rest: naturel olie maakt het hout donkerder en er komt geen nieuw wit bij. Is het al gebeurd, schuur de plek dan licht met de nerf mee en werk hem bij met de witte olie. Probeer het eerst op een plek die weinig opvalt.

Is de hele tafel al geel geworden, dan schuur je het blad kaal tot er licht hout tevoorschijn komt, en daarna kan er witte olie op. Zit er lak op, dan moet eerst alle lak eraf; hoe dat gaat, staat in de gids over opknappen.

Whitewash maakt eiken echt wit. Er zit zoveel wit in dat je het als kleur ziet, met de nerf er zacht doorheen. Witte olie houdt eiken licht en naturel; whitewash geeft het een witte of grijswitte kleur.

Kies whitewash als je een wit blad wilt, bijvoorbeeld in een landelijke of Scandinavische kamer met lichte muren en een lichte vloer. Bedenk wel dat donkere vlekken, zoals koffie en rode wijn, op een wit blad eerder opvallen, en dat je een plek waar het wit slijt sneller ziet.

Wil je vooral dat je tafel niet geel wordt en er naturel uitziet, dan is witte olie genoeg.

In de configurator kies je olie, lak of kleurolie, en de kleurolie in licht, midden of donker. Kleurolie licht is de lichtste: bleker en rustiger dan naturel. Of daar wit pigment in zit en hoeveel, hangt af van het product van de maker. Hieronder zie je de afwerkingen naast elkaar.

Witte olie en whitewash staan er niet bij. Wil je het, zet het dan als wens bij je aanvraag: of het kan en met welk product, hangt af van de maker.